Bill Leverty

     A guitar tune written in 1958 has the distinction of being the only instrumental song ever banned for radio play in the U.S.  The song’s name was “Rumble,” performed by a guitarist named Link Wray and his band, the Wraymen.  The offensiveness, apparently, had to do with the fear that the song might incite gang violence.  More on that in a moment.  First, some context.

Milt Grant House Party, Philadelphia Dick Clark'ın Amerikan Bandstand benzer bir genç dans gösterisi - Ocak 1958 yılında, popüler Washington, Milt Grant adında DC televizyon diskjokey ev sahipliğinde Fredericksburg, Virginia düzenlenen canlı dans geceleri vardı. Ocak Bağlantı Wray ve çetesi, bölgede yerel bir grup, daha sonra "Stroll," Diamonds tarafından popüler bir hit gibi bir şarkı ile gelip çağırdı ediliyordu bu canlı dans etkinliklerinden biri olan. Ne yerine enstrümantal, güç gitar sonradan olarak bilinen olacak, Blues tip şarkı tahrik oldu ile Wray ve grubu geldi "Rumble."

     At the dance that night in Fredericksburg, the song was quite popular, as Wray and his band did four requested encores.  The dance crowd’s reaction to the song made Wray and his band think — along with disc jockey Milt Grant, their de facto manager — that they were on to something.  So they set about trying to get the song on tape for a demo to shop it around to record labels.  However, when they tried to record it, they could not quite duplicate the sound they had on the dance night, especially frustrating Wray.  That’s when he started moving speakers and mics around to get feedback, and then took a pencil and began punching holes through an amplifier to get the sound he wanted.  What Wray had done in his frustration was “invent” a new sound, a sound that would later be known as “fuzztone guitar.”  There was also some novel use of reverberation on the track as well.  The song they had recorded on their demo was then using the name “Oddball.”  And they began shopping it around to record labels, but there were no takers.  Capitol and Decca Records both turned down “Oddball.” Müzik Çalar Ses klibi -1958 "Rumble": Adobe Flash Player (sürüm 9 veya üstü) Bu ses klibi oynatmak için gereklidir. En son sürümünü indirin. Ayrıca JavaScript tarayıcınızda etkin olması gerekir.

Milt Grant sonra New York'ta Cadence Records Archie Bleyer için demo aldı. Bleyer ilk şarkı duyunca, o ve Bağlantı Wray yarattığı yeni sesi nefret ediyordu. Yine de, bir sonraki ne olacağını emin değil bazı demolar kaydetti. Bleyer en üvey ve onun genç bazı arkadaşları, ancak şarkı ekledi. Bir hikaye o West Side Story, rakip New York sokak çeteleri hakkında popüler bir tiyatro oyunundan onu hatırlattı çünkü "Rumble" adlandırma önerdi biriydi o var. Batı Yakasının Hikayesi 1957 yılında Broadway'de girmiştir vardı ve "rumble" sonra popüler argo terim oldu "çete mücadele." Başka hesap kredisi Everly Brothers bir şarkı için aynı adı ile geliyor. Her halükarda, ayar "Rumble" oldu ve Bleyer bunun için onun sevmediğim rağmen şarkıyı yayınlamaya karar verdim. anda Billboard dergisinde bir tanıtım makalesinde Kote, Bleyer söylediği bildiriliyor etkisi şeylerin: "? schmumble Rumble, sürece bir hit olduğu gibi, umurunda"

     “Rumble” wasn’t exactly the lightest, easy listening fare of the day, true enough.  Still, rock ‘n roll by then was finding its voice and raucuous edge.  Although the term “rock and roll” dates to song lyrics from the 1920s and 1930s, a Cleveland disc jockey named Alan Freed in 1951 is credited with introducing the term to a much larger audience, especially through his play and promotion of African American rhythm & blues (R&B) music in the 1950s.  New white artists, picking up on the R&B sound in some of their recordings, were also finding an audience.  Bill Haley had “Rock Around the Clock” by mid-1955, and Elvis Presley had “Don’t Be Cruel” and “Hound Dog” by the fall of 1956.  Both Haley and Presley had riled convention with their own rock ‘n roll styles.  Still, rock ‘n roll music was by no means the dominant sound of the day.  There was still plenty of more sedate, “easy listening” music to be found on the ilan panosu top twenty in the mid- and late-1950s — music from artists such as Andy Williams, Perry Como, Pat Boone, Tab Hunter, and others.  “Rumble,” by comparison, was all instrumental, but a tune that had a distinct “attitude” about it.  The guitar riffs in “Rumble” stood out, and went well beyond the moment.  The musical sound created by Wray, and his distinctive playing, would soon have a direct effect on the future of rock and guitar music.  “With one mean D-to-E chord change,” observes writer Angie Carlson in a 2007 Gibson.comarticle, “Link Wray changed the electric guitar forever.”

Oynandı değil "Rumble"

Ama 1950'lerin sonlarında, radyo disk jokeyler müzik çalınan ne belirleme gücüne sahip ve bu değildi. Ve Boston ve New York'ta radyo istasyonları dahil olmak üzere bazı şehir ve kasabalarda, "Rumble" sadece çocuk suçluluğu üzerinde etkisi çete şiddeti teşvik eden veya olabilir korkusuyla oynanan değildi. Amerikan Bandstand bile Dick Clark Cumartesi gösteri Wray tanıtımının yapıldığı şarkının başlığını ing söz-önlemek için dikkatli idi. Şarkının başlığı - "Rumble" - Bazı DJ'ler için bir engel vardı; onlar sadece geçmiş alamadım. Ancak, şarkı kendisi enstrümantal, elbette hiçbir sözleri vardı, bu yüzden hiçbir dil başına çocukları tahrik vardı; Hiçbir ateşli retorik. Yine, tartışma bu farkında önlem aldı. O Mayıs 1958 yılında Wray ve misafir olarak kendi grubu tanıtıldı zaman Amerikan Bandstand, popüler televizyon dans gösterisi, hatta Dick Clark şarkının başlığını söz önlemek için dikkatli idi.

Rock 'n roll müzik her zaman sonra tekrar karşıladı ve aslında, daha sakıncalı sesler, imalı sözleri ve yüksek sesle ya da kısık müzik engellemek için ulusal çabalar vardı değildi. Grup lideri Mitch Miller rock 'n roll daha kısık formları üzerinde bir damper koymak yardım eden biriydi. "Sanatçı ve repertuar" - - Miller, daha sonra A & R başıydım Columbia Records için, ve gibi, müzisyenler ve şarkıları kaydedildi ve Columbia ve ötesinde terfi olacağını belirlemek için güç vardı. Miller 1950'lerin Billboard listelerinde kendi hit müziklerden bazılarını vardı. Ama aynı zamanda anda geniş bir etkisi vardı ve n roll 'kaya oynadı n roll ve Top 40 radyo istasyonu' kaya halka eleştirdi. Miller, ancak bu tür Marty Robbins çarptı 1957000000-satış gibi bazı hafif formları rock 'n roll izin vermedi, "Bir Beyaz Spor Coat ve Pembe Karanfil," diye üretmek yardımcı oldu.

     In addition, Batı Yakası Hikayesi 's gang scenes had permeated popular culture by 1957-58.  In fact, a dance scene in Act 1 of the play is titled “The Rumble,” and other scenes also showed the activities of the play’s two featured gangs, the Jets and Sharks.  “Juvenile delinquency” was a national topic of discussion by then as well, even attracting the attention of the U.S. Congress.  There was also proposed legislation in Congress in 1957 that song lyrics be screened and altered by a review committee before being broadcast or offered for sale.  That legislation, treading on free speech, never became law, but it was a sign of the times and part of the broader cultural concern then revolving around gangs and juvenile delinquency.  In 1958 the Mutual Broadcasting System dropped all rock ‘n records from its network music programs, calling the music “distorted, monotonous, noisy music.”  Link Wray’s instrumental was part of the music that became entangled in those fears and prohibitions.      Nevertheless, despite all the tiptoeing around “Rumble” as a musical instigator of teen trouble, the song became a huge hit, rising to No. 16 in May 1958 and remaining in the Top 40 for 10 weeks.  Despite Dick Clark’s care not to mention the song’s title at Wray’s earlier 1958 appearance, orkestranın yeridid give the song enough air time to help it along, and Clark would freely use the song’s title in subsequent appearances by Wray in 1959 and 1963.  In fact, the attempted suppression of the song by some radio stations likely contributed to its success, as Wray himself would later surmise of the radio bans.  “Rumble” went on to sell more than one million copies in its prime, with some estimates as high as four million, though it’s not clear what time frame is involved and whether sales of albums with the song are also included.  

Bağlantı Wray, ancak, "Rumble." Milt Grant, DJ, gelen telif ya da müzik yayın ücretleri dev pay almak olmaz L. "ile Cadence etiket üzerinde görünen, şarkının bir co-yazar oldu Wray. "Ama Link'in payı, bir hesaba göre, babası atanmış görünüyor. Bağlantı sonra annesinin bir ev almak için yeterli para aldınız söyleyebilirim, ama o genelde görünen "evrak" ayrıntılarını korunmuş o başka türlü olabilirdi daha düşük kendi payını muhafaza etmiş. O daha iyi takip eden şarkılarla seyretti olabilir.

Bu arada, geri 1950'lerin sonunda, Cadence Records Archie Bleyer - ilk "Rumble" üretti onun üvey kızı ve onun arkadaşları onu sevdim beri vardı adam - şarkı serbest bırakılması için bazı dış eleştiri başlamıştı. Bleyer bazı eleştirmenler tarafından suçlandı "genç çete savaşını teşvik." Bleyer, yine de, o Bağlantı Wray ve onun grubu "temizlemek" diye düşündüm. Bleyer planı Everly Brothers'ın üretim ekibinin gözetiminde Nashville, Tennessee grup kaydını sahip oldu. Ama THE WRAYS bu fikir gibi ve Bleyer ve Cadence Records ile şirket ayırmaya karar verdi vermedi. Onlar yakında pop listelerinde sayılı 23 yükseldi da adlandırılan "Rumble" "Hamderi," enstrümantal, bir 1959 takibini kayıt Epic Kayıtları katıldı. Daha sonraki yıllarda, grup aynı zamanda "Karındeşen Jack" (1961), "Black Widow" (1963), "Büyük Şehir After Dark" "Run Chicken Run" (1963), "Ace of Spades" da dahil olmak üzere diğer önemli şarkılar vardı (1965), "Sustalı" ve "kırmızı sıcak (1977). Bundan sonra, bağlantıWray yine oldukça aynı şekilde pop listelerinde hit olmaz, ancak diğer şekillerde etkiye sahip olacaktır.

Bölüm Shawnee

     Fred Lincoln Wray was born in Dunn, North Carolina in 1929.  According to some accounts his parents were semi-literate and engaged in street preaching from time to time.  Wray was also reported to be part Shawnee Indian.  He is quoted in one Associated Press story of 2002 saying: “I’m half Shawnee Indian, born to a Shawnee mother.  I had a Shawnee dad, and he was in the First World War…and he was shell-shocked…. I had to go to work when I was 10 years old to help feed the family.  This was Dunn, North Carolina, in a different era, you know, during the Ku Klux Klan days, you know…really bad in the South,” Wray said, explaining he shook with fear at KKK raids.  In Dunn, they lived in a black neighborhood.  “I seen the sheets come,” Wray would recount in another interview, referring to the KKK, “pull out the black people, tie ’em to a tree, and beat…’em.  We’d hide underneath the bed, hopin’ they wouldn’t come for us.”  For a time, Wray’s family slept on the floors of barns under the protection of Cherokees and ate whatever they could find.  “Elvis, he grew up  — I don’t want to sound racist when I say this — he grew up white-man poor,” said Wray, comparing his experience to that of Elvis Presley.  “I was growing up Shawnee poor.”  An early bout with the German measels had also left Wray with weak eyesight and hearing.      When Wray was about age 8, a traveling black guitarist and sometime circus performer named Hambone introduced him to the blues, giving him guitar lessons on his front porch, and showing the young boy a few chords and how to play slide guitar.  Wray’s father later worked in the dockyards of Portsmouth, Virginia, and the family moved there from North Carlina, which for young Link was a welcomed development.  “It was like moving from one world to a whole ‘nother,” he would tell one reporter years later.  “I couldn’t believe it — all of the sudden I could turn on a stove and it was gas fire, I could turn on a switch and it was electricity.”  In 1951, Wray was drafted into the U.S. Army, sent to Germany and Korea, where he contracted tuberculosis, which later led to the removal of his left lung.  But when he first returned to the U.S. in 1953 after his Army hitch, he ordered a Gibson Les Paul guitar.  It was then he developed his own style, playing louder, in part, because of his bad hearing.

1955 yılına Wray Lucky Wray & Palomino Ranch Hands, kardeşleri Vernon ve Doug ile Kuzey Carolina'da oluşan bir ülke müzik grubunun üyesi ve daha sonra bir başka üye olarak oynamaya başladı. Wray kardeşler yakında sadece Washington'a dışında taşındı ve Kay ve ayrıca Texas Starday Records adlı bir yerel etiket üzerinde bazı şarkıları kaydetti. Bağlantı gitar odaklı iken 1958'de, Bağlantı Wray'in kardeşi bandında vokal yapıyordu. o dönemin "Elvis bakmak" bir bit Cast, grup siyah deri giymiş ve yerel kayıt şerbetçiotu oynamaya başladı. "... [A] aniden ll" 1950'lerde, bir siyah deri ceket bu adam "çalış pratik yüzünü kapalı kaşlarınızı gözyaşları bu yüksek sesle akor ... - Rumble "gibi o istediği ses almak için bir amplifikatör delik alay gibi," kendi sesi "Michael Molenda Guitar Player dergisi Wray, onun için bir avı yaratıcı hale" ". o büyük bir akor almak için de ilk gitaristlerinden biriydi vegüç akor olarak bilinen ses oluşturarak, o kadar koşmak ve yıpratmak tahta aşağı.

Muhtemelen olduğunu sonradan birkaç yıl gözlemlemek geç 1950'ler early1960s dönemin müzik tarihçileri Wray yönettiği "Rumble." Dan Del Fiorentino, Carlsbad Museum of Making Music için tarihçi, California Los söyledi içinde "çocuk tutum" biraz "sen, 'n' roll rock eğer, daha suçluluğunun, daha bir vınlama." açılar Times 2005 röportajda o "Rumble" eklendi Michael Molenda, editör-in-chief Guitar Player dergisi, ayrıca not aynı madde: "elliler kaya oldukça temiz, ve bu adam var - o, o korkunç görünen bir deri ceket var - ve aniden tüm o pratik yüzünüze kapalı kaşlarınızı gözyaşları bu yüksek sesle akor çalış ... öyleydi Son derece seksi ve agresif, ve bu tür Rumble "Wray fazla veya daha az olan icat güç akor olmadan" rock and roll. sonraki seviyeye yol açtı, punk rock ve heavy metal olmaz "Dan Del Fiorentino, açıklıyor" . var "Ve Wray en ünlü gitar wielding bir dizi saygırock. Led Zeppelin'in Jimmy Page, Bruce Springsteen ve Jeff Beck hepsi kendi kariyerlerinde bir etkisi olarak bağlantı Wray sayılır. Bob Dylan "Rumble" Şimdiye kadar en iyi enstrümanlar biri olarak adlandırılan olduğu bildirilmektedir.

Film ve TV Müzik

1970'lerin başında, Bağlantı Wray'in şarkıları birkaç diğer yerleri kendi yolunu buluyorduk. Wray'in "Swag" 1972 filmi, Pembe Flamingolar kullanılmıştır. "Karındeşen Jack" adlı enstrümanlar başka, Richard Gere ve Valérie Kaprisky ile 1983 filmi, Breathless, bir yüksek hızlı araba kovalamaca arkasında müziği olarak kullanıldı. Quentin Tarantino'nun 1994 filmi, Pulp Fiction, hem "Rumble" ve "Ace of Spades" kullanılmıştır. 1995 Filmde, Salma Hayek ve Antonio Banderas, "Jack The Ripper" ile Desperado kullanıldı. 1996 yılında, Bağımsızlık Günü, en yüksek olduğu yıl filmi gişe hasılatı elde eden, Wray'in "Rumble" Başka başarısızdı. "Rumble" da HBO'nun Sopranos Ocak 1999 pilot bölüm kullanılmıştır. TV reklam Wray'in bir müzik ilk kullanımı da bir Taco Bell reklamında kullanılan "Karındeşen Jack" alıntılar 1999 yılında geldi. 2001 yılında, "Rumble" Johnny Depp ve Penelope Cruz'un da rol aldığı film, Darbe kullanılmıştır. "Rumble" da, It Might Get Loud 2009 yıllarda bir belgesel kullanıldıfilm yapımcısı Davis Guggenheim elektro gitarın tarihçesi. Wray'in müzik Bunlar filmi kullanımları, yeni bir kitleye Bağlantı Wray ses getirdi o fanlar ve diğer sanatçılar tarafından başka bir pazarda atış ve yenilenen takdir verdi.

Yıllar geçtikçe, aynı zamanda New Wave grubu tarafından, Adem ve Karıncalar ( "Rumble" dayalı) "Home Killer" şarkı gibi yeni müzik Wray'in şarkıların çeşitli kapak sürümleri olmuştur, ve kendi Kings dahil Bu grup için 1980 gitarist Wild Frontier albümü, Marco Pirroni önemli bir etkisi olarak bağlantı Wray işaret etti.

Wray mirası sadece ABD'de değil, aynı zamanda onun müzik diğerleri arasında Kinks ve The Who, bir etkisi olarak gösterildi olmuştur İngiltere, bulunur. Pete Townshend bildirildi "Bağlantısı Wray ve için olmasaydı 'Rumble,' Ben bir gitar aldım hiç olurdu." Belirtti Townshend de şarkıyı işitme ilk izlenim şöyle dedi: "... Bağlantı Wray tonda asla müzik aşağı. O ... her zaman Rumble hazır olduğunu "- Richard Harrington Washington Post". Ben bunu duydum ilk kez çok huzursuz ve vahşi gitar sesleri henüz heyecanlı yapılıyor hatırlıyorum "Kinks Ray Davies de Wray bir etkisi olarak değinir. 2003 yılında, kendi içinde Wray Rolling Stone'un giriş "Tarihin en önemli 100 Guitarists," ona arkasındaki adam olarak adlandırılan "tarihinin en önemli D akor." Wray o listede sayılı 67 sırada yer aldı. Rolling Stone girdisi, overdrive kaya gitar Townshend tarafından alınan ses "oluşturma ile Wray krediHendrix, ve diğerleri. "

     In 1980, Wray married his fourth wife, Olive, a Danish student who had been studying Native American culture.  He then moved to Denmark and began some recording for the foreign market.  By the 1990s, Wray’s older music had caught the attention of grunge musicians, as some of this work was also reissued under various labels.  Wray himself continued to perform and record, turning out two albums — Gölge Adam in 1997 and Dikenli tel in 2000.  Link Wray continued performing his music into his 70s.  “He just loved playing,” said Michael Molenda, editor-in-chief of Gitaristmagazine, who had seen Wray perform in 2005 in San Francisco.  “He wasn’t like a guy who was 76 years old,” Molenda told the Los Angeles Times.  “He was like a 19-year-old in a 76-year-old body.”  Wray lived his last years with his wife Olive on a Danish island.  He died of heart failure in Copenhagen in early November 2005.

"Bağlantı Wray müzik aşağı tonda asla" Washington Post'un Richard Harrington Wray'in ölüm yazdı. "O her zaman Rumble hazırdı."

Thank You Bu Web Sitesi Destek Lütfen

_________________________

İlan Tarihi: 10 Mayıs 2010 Son Güncelleme: için 12 Temmuz 2013 Yorumlar:

Madde Atıf: Jack Doyle, "Rumble riles Sansürleri, 1958-1959," PopHistoryDig.com, May 10, 2010.

___________________________________

Kaynaklar, Bağlantılar ve Ek Bilgiler

Bağlantı Wray albüm 1990 ve 1997 yıllarında LP ve CD sürümleri "Kayıp Bağlantılar, Vol. 2: Big City After Dark, "Norton plak. müzik iş ile sinirli 1970'li yıllarda, Wray o & arkadaşlar sesler ve stilleri deneyler ham, üç parça stüdyosu, bir aile tavuk kümesi döndü. Acadia Records tarafından bu 2005 iki disk albüm o bazı yakalar. 1973 Bağlantı Wray albüm, Polydor "Sen, İstiyor Ne Be".

Spencer Leigh, "Bağlantı Wray obit,".

Cain Burdeau, Associated Press, "Black Orijinal Adam: Bağlantı Wray Hala rumbles," Ağustos, 2002, Rockabilly Hall.com.

Lawrence Laurent, Washington Post-Times Herald, 10 Nisan 1958, s "10- Sayım 'EM 10 Top- köşe çıkarma, Milt Has". Cı-14.

"Milt Grant A Hit Fişleri - His Own," Evening Star (Washington, DC), 1 Haziran 1958.

Frank Simpson, "Bağlantı Wray ... Bozulma için Gitar açtı ve Pete Townshend, Dinlenen" parader (müzik dergisi), 1971 Hit.

Angie Carlson, "Nasıl Bir-atıldı Shawnee Indian icat Punk: Bağlantı Wray, 'Rumble' ve hiç acımasız D Akor," 14 Aralık 2007.

Richard Harrington,:, Salı, Kasım 22, 2005 "Kaya Gitar Peygamber Pick and Kalem ile bağlantı Wray Way, Sivri".

Dennis McLellan, Ölüm ilanları, "Bağlantı Wray, 76; 'Rumble' isyancı gitaristi Güç Chord Punk ve Ağır Metal, "Los Angeles Times, 22 Kasım 2005, s Onun Yolculuk Rock Müzik başladı. B-8.

"" Ve "" Wikipedia.org.

"1958-1959, ABD, Bağlantı Wray," Müzik Sansür Tarihi ".

.

West Side Story, 1957 aşamalı üretim için kaynak.

Fred Bronson, "Müzikal Controversy Seçilmiş bir Kronolojisi," Billboard, 26 Mart 1994, s. N-36.

Detaylı Bağlantı Wray web sitesi.

Jimmy McDonough haraç hikayesi, "," Her zaman mükemmel Ses Online Müzik Dergisi, 2006.

, Performans Jack Spector Show, Kanal 12 WPRO-TV, Providence, RI, Bağlantı Wray Görünüm Mart 1960 "Trail Lonesome Pine, Of".

Bağlantı Wray Albüm / CD listesi.

, Carlsbad, California.